Cześć !
Trochę nas nie było,ale jak córka marnotrawna wracam :) mam nadzieję,że na dłużej, chciałabym.
Pamięć bywa zawodna, chwile ulotne a fajnie wrócić za jakiś czas do wspomnień.
Co u nas ?
Zuzia skończyła pierwszą klasę, nie ukrywam że łatwo nie było, bo jak się okazało ma zaburzenia słuchu fonematycznego i dużo pracy za nami, ale i przed nami też. Jednak dzięki cudownej pani Ani, jej wychowawczyni Zuzka zrobiła ogromne postępy, fajnie czyta, pisze ze słuchu (czasami z błędami ortograficznymi jeszcze ;) ) więc w dzienniczku większa część ocen to D(dobrze) i W(wspaniale).
Nie ukrywam, że każdy sprawdzian czy dyktando ja przeżywam x100,obawiam się, że zanim dojdzie do matury to zdążę osiwieć ;)
Lilka,od pewnego czasu lata bez pampersa w dzień i na spacerach, drzemki też już powolutku udaje nam się przeżyć bez pampka,zostały jeszcze nocki. Poszło zdecydowanie łatwiej niż z Zuzią.
Jest radosnym i ciekawym świata małym człowieczkiem. W tym roku jeszcze do przedszkola nie idzie, czy pójdzie w następnym ? zobaczymy.. wszystko będzie zależało od tego, czy za 2 lata będziemy opuszczać nasze miasto czy nie ;)
Za nami, wakacje, chociaż nie ukrywam, że po cichutku liczę na to, że może jeszcze uda nam się wyskoczyć nad morze, Michał co prawda już urlopu nie dostanie, ale są babcie jeszcze ;)
Pamięć bywa zawodna, chwile ulotne a fajnie wrócić za jakiś czas do wspomnień.
Co u nas ?
Zuzia skończyła pierwszą klasę, nie ukrywam że łatwo nie było, bo jak się okazało ma zaburzenia słuchu fonematycznego i dużo pracy za nami, ale i przed nami też. Jednak dzięki cudownej pani Ani, jej wychowawczyni Zuzka zrobiła ogromne postępy, fajnie czyta, pisze ze słuchu (czasami z błędami ortograficznymi jeszcze ;) ) więc w dzienniczku większa część ocen to D(dobrze) i W(wspaniale).
Nie ukrywam, że każdy sprawdzian czy dyktando ja przeżywam x100,obawiam się, że zanim dojdzie do matury to zdążę osiwieć ;)
Lilka,od pewnego czasu lata bez pampersa w dzień i na spacerach, drzemki też już powolutku udaje nam się przeżyć bez pampka,zostały jeszcze nocki. Poszło zdecydowanie łatwiej niż z Zuzią.
Jest radosnym i ciekawym świata małym człowieczkiem. W tym roku jeszcze do przedszkola nie idzie, czy pójdzie w następnym ? zobaczymy.. wszystko będzie zależało od tego, czy za 2 lata będziemy opuszczać nasze miasto czy nie ;)
Za nami, wakacje, chociaż nie ukrywam, że po cichutku liczę na to, że może jeszcze uda nam się wyskoczyć nad morze, Michał co prawda już urlopu nie dostanie, ale są babcie jeszcze ;)
W maju zeszłego roku, odszedł od nas Crespo (*) :(..
Po 1,5 roku choroby, nieuleczalnej jak się później okazało, kiedy trafiliśmy po wielu poszukiwaniach do weterynarza który nie zdzierał z nas mnóstwa kasy, tylko powiedział jak jest..
Serce pękło nam na milion kawałków i nie potrafiliśmy funkcjonować bez psa w domu, który nagle zrobił się taki pusty..
I tak do naszej rodziny dołączył Rico, łobuz jakich mało, gagatek największy na świecie..
Wystarczy,że wyjdę tylko wyrzucić śmieci i nie ma mnie z 30 sekund ? a kiedy wracam on cieszy się tak bardzo, jakby mnie nie widział z tydzień ;) ..chociaż czasami ta jego miłość boli ;) jak człowieka nadepnie, albo się położy na twoich plecach rano ..;)
Do usłyszenia !